Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΕΣΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΕΣΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014

Αποσπάσματα Άρθρου στο πρώτο φύλλο του Οικονομικού Ταχυδρόμου της 11/04/1926


"...Αλλά δια να ν' αποκτήσωμεν καλή διοίκησιν πρέπει να αποκαταστήσωμεν είς την εμπρέπουσαν θέσιν τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι από δεκαετίας υπέφεραν όσα ουδεμία άλλη κοινωνική τάξις.
Πολλοί καταφέρονται συλλήβδην εναντίον ολοκλήρου της δημοσιοϋπαλληλική τάξεως πράγματι πιστεύοντες ότι οι υπάλληλοι είνε οι κυρίως αίτιοι της κακοδιοίκησεως.
Η τοιαύτη γνώμη είνε τελείως πεπλανημένη. Επί μακράν σειρά ετών παρακολουθήσαντες εκ του σύνεγγυς τα υπαλληλικά ζητήματα αισθανόμεθα την υποχρέωσιν να διακηρύξωμεν ότι η υπαλληλία είνε το θύμα μιας συνεχούς κακής διαχειρίσεως των ζητημάτων της. Προς τί να απαριθμήσωμεν απειράριθμους είς βάρος αυτής από των διαπραττομένας αδικίας; Καί δεν αρκεί αρά γε η υπόμνησις των αλλεπάλληλων εκκαθαρίσεων και άρσεων της μονιμότητος και ισοβιότητος;...Καί σήμερον ακόμη ευρίσκονται οι υπάλληλοι υπό το κράτος της ανησυχίας διά την αύριόν των.
Πως είνε δυνατόν υπό τοιούτους όρους να μείνωσιν ανεπηρέαστοι είς τς ενεργείας των, να είνε ψυχικώς ήρεμοι και να αφοσιωθώθιν είς την εκπλήρωσιν τού έργου των και την επιτέλεσιν του καθήκοντός τους; Η μήπως αι αποδοχαί, μεγάλου αριθμού αυτών, ανεπαρκείς και διά τάς στοιχειώδεις βιοτικάς ανάγκας υποβοηθούσι την ηρεμία των;
Το κράτος πρέπει να χωρήση επί νέου θετικού προγράμματος διά να επιτύχη την εξυπηρέτησίν του δι' υπαλληλίας αξίας πολιτιμένης χώρας.
Τό εγχείρημα δεν είνε δύσκολον, διότι το υλικόν που περιλαμβάνει είς τους κόλπους της η δημόσια υπαλληλία μας είνε ευφυές, εύστροφον, πειθαρχικόν και ηθικόν, αρκεί να χειραγωγηθή καλώς διά ν΄αποδώση θαυμασίους καρπούς..." 

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014



ΠΩΣ ΠΑΣ ΧΩΡΙΣ ΓΑΙΔΑΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ..........;;;;;;

Μια διδακτική ιστορία, που όπως θα διαβάσετε, δεν αφορά μόνο τους γαιδάρους ...

Μια μέρα εμφανίσθηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.

Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι 500 ευρώ! Και αποχώρησε.

Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.
Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως  ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.

Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαιδάρους!!…

Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.

Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν με τον 'ιδρώτα' τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους;  Τι θα κάνεις εσύ;

(Μετάφραση από το ιταλικό κείμενο το οποίο ήταν μετάφραση του γαλλικού και πάει λέγοντας. Φυσικά τα κείμενα αυτά είναι μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες γιατί ως γνωστό στην ιστορία αυτή εμπλέκονται επιχειρηματίες, τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» … των γαιδάρων.)
by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com